3 Eyl 2008


Sen… Ey insan! Sen…

Beklenmedik bir şeydin benim hayatımda… Bir gece; hep olduğu gibi karanlık, acımasız, korkusuz… İşte o gece çıkageldin sen dünyama… Başlarda sadece gülümsememi sağlamış bir arkadaş… Başka ne olabilirdi ki, sadece arkadaş… Sonraları anlam veremediğim bir duygu değişimi… Bulutların üzerinde seksek oynuyordum sanki sesini duyunca…

1’ler, 2’ler derken sona geldiğimde hep başa dönüyor, tekrar tekrar sekiyordum göklerde… Düşmemem lazımdı… Ufacık bir yanlış anlamada ayağım boşluğa geliyor, düşecek gibi oluyordum…

Sadece yanlış anlamalar değildi o tehlikeye sebep… Gördüklerim diyebilirim… Bir de görmediklerim… Gördüklerim ve görmediklerimin bağlantısı yıllardı… Benim görmediğim yıllar…

Aşağı bakıyorum da şimdi, belki de atlamalıyım… O yıllar üzerime çullanmadan, beni kollarımdan tutup atmadan ben yapmalıyım bunu… Sonra yine çıkarım elbet, yeni merdivenler bulurum tırmanmak için… Ya da kanatlarım olur, uçarım, konarım istediğim bulutun üzerine… Ama ben atlamalıyım şimdi… Önce davranacağım…

0 YoRuM: