2 Tem 2008


Onsuzum…

Kimsizim?

Bilmem…

Hayatımda kimin olmadığını bilmiyorum…
O zaman üzülmek niye? Neyin eksikliği bana acı veriyor ve neyin ya da kimin hayatımda olması mutsuzluğumu yok edecekmiş gibi hissediyorum, anlayamıyorum…

Aslında düşünüyorum, farkındayım… Sadece mantıksız olduğunu varsaydığımdan, bildiğimi yok sayıyorum…

Rüzgara kendimi bırakmak istiyorum ve hafiflemek esintinin içinde, yok olur gibi…

Okyanusun ortasında olmak, suyu bütünüyle hissetmek istiyorum ve dalmak derinliklerine, boğulur gibi…

Güneşe yakın olmak istiyorum, bulutların üzerinde olmak, umursamadan altımdakileri, sadece geçmek üzerlerinden, uçar gibi olmak… Mutluluktan…

İsteklerimin olduğunu ve birçoğunun şu an için var olmadığını kabul ediyorum… Yani olmayışlarının beni mutsuz ettiğini düşündüğümü söylüyorum…

Böyle hissettiğimi düşünüyor ve inanıyorum…

Aynı zamanda ne kadar saçma bir yıpranış biçimi olduğunun farkına varıp, mutluluk hissine kapılıyorum… Ve olmayan şeylerin, sadece hayali yoklukların verdiği hislerin yönünü kendim belirliyorum…

Bir anda ağırlaşıp, rüzgarı alt etmek…

Yüzme bildiğimi anımsayıp, okyanusun üzerine çıkmak…

Zaten güneşe yakın ve bulutların üzerinde olduğumu fark edip, uçmaya devam etmek…

0 YoRuM: